Feeds:
Yazılar
Yorumlar

Posts Tagged ‘yol’

ÖYLESİNE – RÜYA

ÖYLESİNE

 

 

Yaşam,
Nedir ve neyle sınırlıdır? İçine  istediklerimizi alıp istemediklerimizi yok edebiliyor muyuz? Ya da bu yolda  kaybolmadan yürüyebiliyor muyuz? İleriye yönelik hayaller kurarken, geçmişi  sorguluyabiliyor muyuz? Bilmece çözmeyi seven bizler, yaşam bilmecesine niye hiç  dokunmayız? Nedenler, niçinler, nasıllar tüm bu bilmecenin içinde olmasına  karşın, hep kaçtığımız nedir? Yaşam bir yol mu yoksa bir çember midir? İyi veya  kötü olan yaşadıklarımızı ‘unutmak istiyorum’ diyerek yok sayabiliyor muyuz? Hep  uğraşılarımız yaşantımızı yönlendirmek için değil midir? Yine de yaşantımızı yönlendirebiliyor muyuz? Yaşamın bize sunduklarını ‘bunu isterim, şunu istemem, şöyle bir şey de olsa’ diyerek ayırt edebiliyor muyuz? Niye yaşamda bizim  sandığımız çoğu şeyin aslında bizim olmadığını düşünmeyiz? Doğmak istediğimiz  tarih bize sorulmaz, Cinsiyetimiz bize sorulmaz, Saç rengi, göz rengi,  boy, endam v.s. bize sorulmaz. Hepsinden vazgeçtim, yaşam boyu seslenişler  için koyulan isim de bize sorulmaz. Yaşam benim ise neden benim istediklerim  olmaz? Anne, baba, kardeş ya da yaşadığımız yer acaba istediklerimizden  midir? Kaç kişi yaşantısını ‘her şey çok mükemmel, ben böyle bir yaşam istedim  oldu’ der ki? Dünya tüm insanların yaşamaları içinse neden tüm insanlar aynı haklara sahip olamazlar? Giyim tercihimiz, saçımızı uzatmamız veya kestirmemiz,  rengini değiştirmemiz, alımlarımız, zevkimiz diye benimsediklerimiz ve bir sürü  uğraşılarımız yaşamımızı biçimlendirmek için değil midir? Sağlığımız yerinde  iken neden saçma sapan bir kaza yaşamı bitirir? Yarını, hatta bir an sonrasını bilmeden yaşadığımızı niye hiç düşünmeyiz de, önümüzdeki buğuyu silmek ister  gibi planlar yaparız? İstediğimiz kadar nedenler, niçinler uzatılabilir. Ve  cevap verilecebilecek sorular da vardır bunların içinde ama gerçek midir,  düşünce midir?
Her kişinin doğruları kendine göre ise düşünceleri de kendine  doğrudur.
Yaşamı ilk sorguladığımda bir yol olarak düşündüm hep. Başı ve sonu  olan bir yol.
– Bu yol senin hadi yürü !
– Nereye kadar?
– E bir sonu  var tabii, oraya kadar.
– Ne kadar sürer bu yol? Sonu nerede ?
– Hele bir  yürü, sonunu gelince görürsün.
– Önümü göremiyorum nasıl gideceğim?
– Her  adım atışını gör, gerisi gelir.
– Zor gibi geldi ben döneyim bari.
– Dönüşü de yok bu yolun, unut onu!
Reklamlar

Read Full Post »

Bizim İzmirde kış çok çetin şartlarda geçmez. Kar yağmasını özlediğimiz gibi baharın gelmesini de özleriz. Birden gelir bahar, ardından da çok uzun kalmaz yerini yaza bırakır hemen. Sanki acelesi varmış gibi. Yetişecek başka diyarlara gidesi gelmiş gibi.

Ben de çok özlemişim içimi dışımı ısıtan güzelim baharı. Dün çiçek almak için Bayındır ilçemize gittik. Çiçek pazarlarını gördük yol boyu kurulmuş olan. Ne güzel bir görüntüydü Allah’ım. Laleler, sardunyalar, çeşit çeşit çam ağaçları, mineler, karanfiller, renk renk giyinmiş begonviller…

Tüm o canım saksı çiçeklerini alıp dikme zamanının geldiğini haykırıyordu adeta doğa. O çiçeklerin bazılarının kokusuna ise mest oldum.

(daha&helliip;)

Read Full Post »